Kobieta · Mężczyzna · Nastolatek

Antykoncepcja

Podsłuchała kobieta przypadkiem rozmowę syna z córką. Była nieco przerażona jej treścią, ale z drugiej strony odczuwała też dumę. Po pierwsze jej dzieci potrafią szczerze rozmawiać, a po drugie, okazało się, że jej syn jest całkiem dojrzałym młodzieńcem. Nie potrafiła niestety nie odczuwać pewnego rodzaju zawodu. Żal jej duszę ściskał na myśl o tym, iż pierworodny wolał porozmawiać z siostrą niż z nią – matką. Miała poczucie dobrego i serdecznego kontaktu z dziećmi. Dlaczego nie przyszedł do niej po radę tylko zadzwonił do starszej siostry? – to pytanie nie dawało jej spokoju. Zagadała więc córkę przy okazji. Ta ją próbowała uspokoić wyjaśniając sprawę. Okazało się, że chłopak uznał matkę za osobę „nie w temacie”, poza tym przewidywał aferę w odpowiedzi na jego pytania. Czy to matkę uspokoiło? No raczej nie. Wręcz ją to uraziło. Zwłaszcza przypuszczenie syna odnośnie jej impulsywnej reakcji. Ale co miała zrobić… musiała pogodzić się z faktem, że jej dzieci są już dorosłe i mają własne zdanie i własne sprawy, w które nie zawsze chcą wtajemniczać matkę. Tak już jest – pomyślała z żalem…
Jednak stwierdzenie syna jakoby ona nie miała kompetencji do udzielania informacji na interesujący go temat, mocno ją zastanowiło. Smutkiem okupiła refleksję, iż syn niestety miał rację… Jej wiedza na temat antykoncepcji jest raczej niezbyt pokaźnych rozmiarów i nie wiadomo, czy aktualna. Tematem od jakiegoś już czasu zajmować się nie musiała, bo jej zdolności reprodukcyjne przeminęły. Wcześniej, tak po prawdzie, też się tym jakoś szczególnie nie interesowała. Zdawała się na zalecenia swojego ginekologa, czasami o coś dopytała i tyle.
Syn, nie zdając sobie z tego sprawy, wszedł na ambicję matki. Kobieta postanowiła podszkolić się w temacie antykoncepcji, tak po prostu, dla siebie. Zaczęła zachodzić w głowę, skąd zaczerpnąć rzetelną wiedzę na ten temat. Po namyśle postanowiła sięgnąć do fachowego piśmiennictwa.

Antykoncepcja stanowi podstawowy element kontroli urodzin. Jej celem jest niedopuszczenie do zapłodnienia lub zagnieżdżenia zapłodnionej komórki jajowej. Aby to osiągnąć stosuje się różne metody. Doskonała antykoncepcja to taka, która jest bezpieczna, skuteczna, odwracalna, prosta w użyciu, szeroko dostępna i stosunkowo niedroga. Większość z powyższych kryteriów spełnia antykoncepcja hormonalna i wewnątrzmaciczna.

Istotą działania antykoncepcji hormonalnej jest niedopuszczanie do owulacji (procesu wyrzucana dojrzałej komórki jajowej z jajnika do pęcherza jajowodu, gdzie może spotkać się z plemnikami i dojść do zapłodnienia) poprzez ingerencję hormonalną w cykl menstruacyjny kobiety. Jej działanie jest w pełni odwracalne.
W Polsce, ten rodzaj antykoncepcji występuje w postaci:
– tabletek,
– plastrów,
– aplikatora uwalniającego hormony dopochwowo (pierścień dopochowy/ring),
– iniekcji (zastrzyków),
– implantu podskórnego.

Tabletki różnią się od siebie zawartością hormonów oraz schematem podawania – należy je zażywać codziennie przez 21, 24 lub 28 dni.
Istotą ich działania jest blokowanie owulacji. Dodatkowo zmieniają śluzówkę macicy i zagęszczają śluz szyjkowy.
Wyróżnia się preparaty nisko i średnioskładnikowe. Pigułki niskoskładnikowe wymagają ścisłego przestrzegania rygoru przyjmowania. Ponadto obciążane są wyższym ryzykiem wystąpienia plamień i krwawień w trakcie cyklu. Powrót do płodności, u większości kobiet, następuje po zaprzestaniu przyjmowania tabletek.

Plastry z zawartością hormonów nakleja się na skórę, w miejscu w którym jest małe prawdopodobieństwo jego odklejenia. Działają tak samo jak pigułki dwuskładnikowe, tyle że droga i częstotliwość podawania hormonów są inne. Plastry zmienia się raz w tygodniu. Płodność powraca po zaprzestaniu stosowania plastrów, chociaż u niektórych kobiet trwa to dłużej niż jeden cykl.

Aplikator dopochwowy (ring) stosuje się raz w miesiącu. Działa na podobnej zasadzie co tabletki. Cykle owulacyjne wracają po zaprzestaniu stosowania metody (nie zawsze od razu).

Hormony podawane w zastrzyku działają antykoncepcyjnie przez okres trzech miesięcy. Jest to bardzo skuteczna metoda antykoncepcyjna, gdyż trudno o jej nieprawidłowe stosowanie. Powrót do płodności następuje kilka miesięcy po odstawieniu antykoncepcji.

Implant podskórny jest metodą długodziałającą. Wszczepia się go w ramię ręki niedominującej. Zawarty w nim hormon uwalnia się do organizmu przez trzy lata. Można go usunąć w każdym momencie i bardzo szybko wrócić do płodności.

Do innych metod antykoncepcyjnych długodziałających zalicza się wkładki (spirale) i systemy wewnątrzmaciczne.

Wkładki wytwarzają wewnątrz macicy środowisko niesprzyjające plemnikom. Działają plemnikobójczo.
Systemy wewnątrzmaciczne, dodatkowo, częściowo hamują owulację i zmieniają środowisko macicy. Działanie wkładek to 3-5 lat. Po tym czasie wkładka jest wymieniania, u zdrowej kobiety, bez konieczności przerwy w stosowaniu. Powrót do płodności następuje od razu po usunięciu wkładki.

Systemy wewnątrzmaciczne (wkładki uwalniające hormon) są najskuteczniejszą metodą zapobiegania ciąży. Posiadają zbiorniczek uwalniający hormon przez okres od 3 do 5 lat.
Do wyboru są dwa systemy, różne pod względem wielkości, zawartości hormonu i dobowej ilości jego uwalniania. Płodność pojawia się w ciągu pierwszego naturalnego cyklu menstruacyjnego występującego po usunięciu systemu.

O wyborze metody antykoncepcyjnej decyduje kobieta pod bezwzględną kontrolą lekarza. Wymienione metody posiadają zalety, ale mają także wady i skutki uboczne – trzeba o tym pamiętać i rozmawiać z lekarzem. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości, czy niedogodności związanych ze stosowaniem antykoncepcji należy skonsultować się z lekarzem.

Istnieje szereg przeciwwskazań do stosowania antykoncepcji hormonalnej, dlatego przed zastosowaniem tego rodzaju antykoncepcji konieczna jest konsultacja lekarska i przeprowadzenie badań.

Zgodnie z wytycznymi Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego warunkiem stosowania antykoncepcji hormonalnej oraz wewnątrzmacicznej jest wykonanie następujących badań:
– wywiad, z uwzględnieniem informacji o występowaniu w rodzinie pacjentki zakrzepicy,
– badanie ginekologiczne,
– USG dopochwowe,
– cytologia,
– pomiar ciśnienia krwi,
– badanie piersi.
Pani stosująca antykoncepcję, wszystkie powyższe badania powinna powtarzać raz do roku, z wyjątkiem cytologii (raz na 3 lata).
Kobietom, które zdecydowały się na antykoncepcję hormonalną, czy wewnątrzmaciczną zaleca się ginekologiczne wizyty kontrolne co pół roku.

Pani Matka z zaciekawieniem pochłaniała informacje o antykoncepcji rozmyślając przy tym o synu, który zainteresował się tym „kobiecym” tematem. Porządny, dojrzały facet z mojego synka – ponownie stwierdziła z dumą. Zdecydowała, że zaktualizuje swoją wiedzę na temat innych rodzajów antykoncepcji i zaprezentuje ją synowi. Jeszcze mu pokażę, że w temacie jestem jak mało kto – postanowiła.

Czytaj więcej:
Dalej o antykoncepcji

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s