Kobieta · Mężczyzna

Jak wybrać psychoterapeutę?

Wybór dobrego psychologa, psychoterapeuty nie jest prosty. Trzeba wiedzieć kilka rzeczy aby wyboru dokonać świadomie i mieć większą szansę na znalezienie kompetentnego specjalisty wyszkolonego w psychoterapii.

Jak wybrać psychoterapeutę? Trudna z tym jest sprawa. Raz, że rynek, zwłaszcza w dużych miastach, jest przepełniony, a dwa, nie ma w Polsce jasnych przepisów dotyczących wykonywania tego zawodu. Nie ma dobrej ustawy o zawodzie psychoterapeuty.

Na początek trzeba wiedzieć, że psycholog to nie to samo co psychoterapeuta. Psychologiem zostaje się po studiach psychologicznych – licencjackich (3 lata), bądź magisterskich (5 lat). Zdarza się także, że osoby, które napisały i obroniły doktorat o tematyce związanej z psychologią określa się psychologami, pomimo tego, że ich wyjściowe wykształcenie akademickie jest inne.

Psychologia to dziedzina bardzo szeroka. Obok najbardziej popularnych i kojarzonych z pomaganiem – psychologii klinicznej, wychowawczej, zdrowia, istnieją też inne dziedziny: psychologia społeczna, sportu, transportu, marketingu, reklamy, biznesu i in.

Teoretycznie, każda osoba po studiach psychologicznych jest zorientowana w różnych specjalnościach psychologii, co wcale nie znaczy, że jest specjalistą z tych dziedzin. Aby nim być, musi kształcić się dalej.

Psycholog może uczyć się psychoterapii, kończyć szkoły terapeutyczne, studia podyplomowe. Jednak psychoterapię zgłębiać mogą również absolwenci innych kierunków. Zatem psychoterapeutą może być także lekarz, pielęgniarka, socjolog, pedagog, nauczyciel. Zdarza się nawet, że w szeregach uczniów szkół terapeutycznych są osoby po kierunkach ścisłych, np.: informatyce. Czy pracują jako psychoterapeuci? Nie wiem. Mam wrażenie, że większość psychoterapeutów to osoby po psychologii, pedagodzy i lekarze.

Na stronach poradni psychoterapeutycznych i gabinetów prywatnych, zazwyczaj znajdujemy informacje o pracujących tam specjalistach.
Osoba po psychologii, najczęściej już na samym początku swojego opisu, ma informację, że jest psychologiem i psychoterapeutą, podobnie jak osoba po medycynie opisuje siebie: lekarz, psychoterapeuta; po pedagogice: pedagog, psychoterapeuta itd. Są również specjaliści, przy nazwisku których widnieje samotne określenie: psychoterapeuta, co w większości przypadków oznacza, iż osoba skończyła studia inne niż psychologia, czy medycyna.

Przy opisach specjalistów znaleźć można również inne określenia:

dyplomowany psychoterapeuta – oznacza, że dana osoba, uzyskała dyplom szkoły psychoterapii

psychoterapeuta w trakcie nauki – oznacza, że dana osoba jest w procesie kształcenia psychoterapeutycznego

psychoterapeuta certyfikowany – oznacza, że dana osoba zdobyła certyfikat psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, bądź psychiatrycznego.

Są również psychoterapeuci z certyfikatem innych towarzystw i oni zazwyczaj piszą o sobie: certyfikowany psychoterapeuta Polskiego/Europejskiego Towarzystwa Psychoterapii Jakiejśtam (np: psychodynamicznej) .

I tu warto wspomnieć, że Polskie Towarzystwo Psychologiczne i Polskie Towarzystwo Psychiatryczne są niezależnymi instytucjami, które od bardzo dawna kształtują w Polsce standardy prowadzenia psychoterapii, zarówno merytoryczne jak i etyczne. Uzyskanie certyfikatu jest bardzo czasochłonne i też bardzo kosztowne, do tego wymaga dużego doświadczenia zawodowego, dlatego certyfikowanych psychoterapeutów jest najmniej. Wielu tzw. dyplomowanych psychoterapeutów, jest w trakcie zdobywania certyfikatu, co jak już wspomniałam, wymaga czasu (nawet kilku lat).

Wydawałoby się, że im bardziej doświadczony specjalista, z licznymi tytułami, tym lepiej. Jest to jakiś klucz do szukania psychoterapeuty dla siebie, jednak warto wiedzieć, że osoby świeżo po ukończeniu szkoły, bądź jeszcze w jej trakcie, mający niewielkie doświadczenie, mogą fantastycznie prowadzić pacjentów/klientów.
Rozpoczynający pracę psychoterapeuta, NIE MA PEWNOŚCI, więc szuka, jest ciekawy, otwarty, nie działa „schematycznie”, bo z powodu braku dużego doświadczenia nie posiada jeszcze „schematów” działania; ciągle się dokształca, zgłębia wiedzę teoretyczną, superwizuje każdego pacjenta, jest zafascynowany zawodem, bardzo angażuje się w swoją pracę. A terapeuta z dużym doświadczeniem może  pracować „rutynowo”, może być też po prostu zmęczony zawodem. To trzeba zaznaczyć – psychoterapia jest bardzo ciężkim kawałkiem chleba!

Czasami słyszę: taki psychoterapeuta, nic nie robi, posiedzi sobie w fotelu, posłucha i zgarnia kasę. Nic bardziej mylnego.

Może się wydawać, że rozmowa w gabinecie psychoterapii jest zwyczajną rozmową, jak z przyjacielem. Jednak to tylko pozory. W trakcie tej rozmowy psychoterapeuta obserwuje wiele istotnych zdarzeń, które następnie omawia z pacjentem/klientem. Terapeuta nie dość, że monitoruje co dzieje się w pacjencie, to w tym samym czasie śledzi to, co dzieje się w nim samym i do tego, jest uważny na to, co wydarza się w relacji terapeuta – pacjent/klient. Następnie, jego zadaniem jest poukładanie w swojej głowie tych wszystkich elementów, ubranie ich w słowa i w sposób odpowiedni, delikatny, przekazanie ich pacjentowi/klientowi.

Psychoterapeuci zajmują się leczeniem zaburzeń psychicznych za pomocą psychoterapii.
Jednak bardzo często psychoterapeuci pracują jako „pomagacze”. Pomagają ludziom przebrnąć przez różnorakie problemy, wspierają w życiowych kryzysach, wspomagają rozwój osobisty.

Psychoterapia to szczególna dziedzina psychologii, która wymaga specjalnych kwalifikacji merytorycznych, ale także osobowościowych. Wyszkolony, dobry terapeuta to taki, który posiada odpowiednią wiedzę teoretyczną, potrafi posługiwać się narzędziami psychoterapeutycznymi i ma doświadczenie w pracy z pacjentami/klientami, a do tego sam jest osobą zdrową psychicznie.
Każdy terapeuta, w procesie kształcenia, przechodzi terapię własną.

Jak wybrać psychoterapeutę?

1.
Musi to być osoba po studiach wyższych, najlepiej psychologicznych lub pokrewnych.

2.
Niech to będzie osoba, która skończyła (ewentualnie jest w trakcie) Szkołę Psychoterapii akredytowaną przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne lub Polskie Towarzystwo Psychiatryczne.*

3.
Niech to będzie osoba, zajmująca się problematyką, która nas dotyczy – psychoterapeuci najczęściej specjalizują się w konkretnych typach problemów/dysfunkcji/zaburzeń.
Jeśli mamy preferencje co do paradygmatu terapeutycznego – szukajmy osoby wyszkolonej w preferowanym przez nas modelu. **

4.
Psychoterapeuta musi się superwizować – być w stałym kontakcie z bardziej doświadczonym kolegą – superwizorem, z którym omawia (konsultuje) swoich pacjentów i własne przeżycia związane z pracą z nimi. Dzięki temu to co robi jest pod obiektywną, zewnętrzną kontrolą.

5.
Psychoterapeuta powinien się szkolić. Stale i na bieżąco podnosić swoje kwalifikacje zawodowe – uczestniczyć w konferencjach, sympozjach, kursach etc.

6.
I niech to będzie osoba, która wzbudza nasze zaufanie oraz sympatię.
Psychoterapia, czy nawet pomoc w przebrnięciu przez problemy nie odbywa się na jednym spotkaniu. Czasami trwa kilka tygodni, czasami miesięcy, a czasami wiele lat. Dlatego ważne jest by wybrać osobę, z którą będzie się nam chciało spędzić ten czas.

*Lista rekomendowanych ośrodków szkolących w psychoterapii:
Polskie Towarzystwo Psychiatryczne

Polskie Towarzystwo Psychologiczne

* *Psychoterapia prowadzona może być w oparciu o różne teorie, z wykorzystaniem różnych technik. Jest psychoanaliza, psychoterapia Gestalt, terapia poznawczo-behawioralna i in.
Opiszę je przy następnej okazji.

Reklamy

2 thoughts on “Jak wybrać psychoterapeutę?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s